Het is gelukt! Timo heeft een geweldige en bijna onmogelijk geachte prestatie geleverd door afgelopen zaterdag in Frankrijk de bergtrail rondom het meer van Annecy tot een goed einde te brengen. Zijn verwachting er 15 uur voor nodig te hebben de 85 kilometer en meer dan 5000 hoogtemeters te overbruggen blijkt een goede te zijn geweest. Na een start om 3.00 uur 's nacht's slaagde Timo erin even voor de klok van 18.00 uur over de finish te komen als 451e in een veld van 1.140 gefinishte lopers. Een BB-lopersprestatie van formaat!
 
Timo BerkenboschTimo BerkenboschHierna "flarden" uit een door Timo zelf geschreven verslag dat een mooie indruk geeft van zijn ervaringen gedurende de dag:
"Tussen 1700 andere vrolijke en gespannen mensen stond ik met een lampje op m'n kop in het donker. Ergens stond, waarschijnlijk 2 startvakken voor mij, nóg eén Nederlander. In totaal 25 nationaliteiten gingen van start op het WK-parcours van volgend jaar. Bijna iedereen had stokken bij zich en ik dus niet; dat voorspelde niet veel goeds. Om 2 minuten over drie mochten we los; vuurwerk en een hoop kabaal"
 
"Het werd kouder. Ik zag plukjes sneeuw om me heen en langzaam werd het licht. De zon kwam op; wauw, boven de witte bergen en boven de wolken onder ons in het dal. Prachtig! Fotootjes maken, filmpjes en door naar de eerste ravito; water bijvullen, chocola, wat koek en nu werd het echt leuk natuurlijk"
"De volgende berg omhoog zag ik het nut van alle papierprikkers om mij heen. Vooral op de steile modderige hellingen prikten zij zich omhoog en gleed ik weg. De tweede afdaling was wat men noemt technisch. Allemaal rotsen, veel te steil om je even te laten gaan, remmen, remmen, remmen"
 
"De marathon volbracht ik in een clubrecord van 6.30 uur. Ik was nu halverwege en bedacht me hoe ik me bij een marathon halverwege voel. Dan heb ik zo'n gevoel van kom-maar-op, we gaan beginnen. Nu zei mijn lichaam zo dat is nu wel mooi geweest, tijd om na te genieten."
 
"Ik keek omhoog en tja, ik geloofde niet wat ik zag. Wow! Een berg, een soort reusachtige wolkenkrabber voor mij met steeds kleinere lopers voor, of eigenlijk dus boven mij. Moeten we daar omhoog? Wie verzint dit? Welke gek heeft daarvoor een inschrijfformulier ingevuld? Samen met een lotgenoot lachte ik mijn bezorgdheid weg en stapte verder. Met mijn handen op de bovenbenen; door-door-door. En zo kwam het laatste stuk naar de top in beeld. Er waren touwen opgehangen zodat we onszelf omhoog konden hijsen. Het was er prachtig"
 
"Ik moest nog een halve marathon; twee afdalingen en één berg. De tijdslimiet mocht geen probleem zijn. Als ik nu goed doorging en omlaag wat tempo kon maken zou ik mijn zelfbedachte doel van 15 uur misschien ook nog wel halen. Maar waar slaat het op? Nog vier uur voor het eind; veel te vroeg om te rekenen. Bij een gewone marathon is de start nog niet eens geweest"
 
"Op naar de laatste berg, 800 hoogtemeters nog naar de finish. Ik passeer een wandelpadbordje 'sommet 2,5h' en bedenk me dat ik dat dan maar in anderhalf moet doen; zelfoverschatting houd je op de been. Stappen-stappen-stappen."
 
"Honderden haarspeldbochten overleef ik. Ik ga loeihard, hoewel mijn gps anders beweert. Ik zie de weg naar het meer en weet dat het daar nog minder dan een kilometer is. Mijn gps is nog niet in de buurt van de 85 kilometer, maar deze keer klopt dat dus niet. De finish is in zicht, ik haal nog iemand in en blijf ruim drie minuten onder de 15 uur. De eindstreep is op een podium. Ik ben blij, trots, moe. 451e, van de 1140 finishers. En...Eerste Nederlander, de beste van mijn land;) .
"Vier PR-en: langste afstand, langste tijd, langzaamste tempo, meeste hoogtemeters".